Przyszedł czas kiedy to i ja rozpoczynam pisanie swojego bloga. Moje wpisy pojawiać się będą obok takich postaci polskiej sceny pokerowej jak: Wiśnia, Mari, Matej czy Śrubka. Jak wiadomo, blog to coś w stylu internetowego pamiętnika, więc będziecie mogli przeczytać tutaj nie tylko wpisy dotyczące pokera, ale także osobiste przemyślenia. Nie zabraknie także historii z życia wziętych, mam nadzieję, że część z was po prostu uda mi się rozbawić. Pisałem kiedyś bloga na jednej ze stron pokerowych, ale wydawało mi się, że nie była to najbardziej rozchwytywana pozycja w sieci, więc zaniechałem tego procederu. Reaktywacja miała kiedyś nastąpić i następuje - właśnie tutaj na PolishRounders.

Tym którzy nie mieli okazji zapoznać się z moją skromną osobą, postaram się przedstawić siebie w dobrym świetle :-).

A więc... nazywam się Piotr Moczulski i pochodzę ze wschodniej części naszego kraju - Podlasia. Wychowałem się praktycznie w samej Puszczy Białowieskiej, stąd dla niektórych z Was mogę wydać się troszkę dziki. Do 20-tego roku życia zamieszkiwałem wschodnie rejony, żeby później przeprowadzić się do Warszawy. Kontynuować swojej edukacji nie miałem zamiaru, a na życie w wielkim mieście trzeba było jakoś zarobić. Chodziła mi kiedyś po głowie opcja zostania krupierem w kasynie, ale długoterminowe szkolenia mnie od tego skutecznie odwiodły. To co umiałem robić najlepiej i co chciałem kontynuować z pewnością to gra w pokera. Z tajnikami tej gry zapoznała mnie kiedyś... mama. Moje początki wiązane z tym sportem? Gra na zapałki, żeby nauczyć się licytacji. Później odkryłem pokera internetowego i można było spróbować swoich sił w grze na wirtualne dolary. Jak każdy szanujący się pokerzysta zaczynałem oczywiście od freerolli - darmowych turniejów, najczęściej z dodaną pulą od sponsora. Umiejętności rosły, a co za tym idzie stan konta delikatnie się powiększał. Wtedy mogłem spróbować swoich sił w turniejach bądź na stolikach cashowych za prawdziwe pieniądze. Raz w górę, raz w dół, ale ogólnie cały czas bilans był dodatni co pozwalało na skromne życie w stolicy.

Poker w internecie kompletnie mi się znudził

Kontynuując grę w internecie szukałem jednak miejsc gdzie można by było pograć na żywo. Takim miejscem okazała się Warszawska Liga Pokera. Obcowanie z ludźmi przy jednym stoliku to było to czego szukałem. Już po kilku turniejach wiedziałem, że poker stanie się moim życiem. Grając na przemian a to w Hyatt, a to na WLP natknąłem się na cykl polskich turniejów pod nazwą Polish Poker Tour. Na pierwszy turniej z cyklu PPT pojechałem dopiero do Poznania. W turnieju głównym nie ugrałem nic ciekawego, ale za to poboczny z wpisowym 200 zł i ponad 100 osobową ekipą udało mi się wygrać. Takim oto sposobem wkroczyłem w wielki pokerowy świat :-). Bankroll pozwolił mi wtedy na starty w turniejach z coraz większym wpisowym. No i jak się można było spodziewać gra w internecie zeszła na drugi plan. Grałem jedynie sporadycznie krótkie sesje cash games co zaowocowało trafieniem dwóch bad beat jacpotów. Po takim obrocie sprawy mogłem pozwolić sobie na troszkę luźniejszą grę.

Pokerowe marzenia

Moim, ale i chyba każdego pokerzysty marzeniem jest udział w bardzo dużym pokerowym event'cie. World Series Of Poker, czy European Poker Tour marzyło i marzy mi się do dzisiaj. Występ z najlepszymi graczami na świecie i wpisowe rzędu 10,000$ powala niejednego na kolana. Na wkupienie się bezpośrednio nie jest ani nie będzie jeszcze długo mnie stać, więc pozostają satelitki. Grałem swego czasu kilka większych i mniejszych, lecz nigdy nie udało mi się wygrać wejściówki do main eventu na któryś z tych turniejów. Najbliżej byłem podczas satelity do EPT na żywo w Hotelu Hyatt, kiedy to grając 1,000PLN z rebuyami odpadłem na 20 miejscu przy 17 pakietach. Grałem w kilku side eventach, ale zaszczytu uczestnictwa w turnieju głównym nigdy nie miałem.

Doświadczenia blogowe

Kartę zaufania dała mi kiedyś jedna z firm pokerowych - Unibet. Zacząłem więc współpracę podczas rozpoczynających się wtedy turniejów z cyklu Unibet Series Of Poker. W dziale "blog" mogliście śledzić relacje z turniejów pisane moim piórem. Nie potrafię jakoś wybitnie posługiwać się językiem polskim, dlatego też sam się dziwiłem dlaczego akurat ja? I to w takiej roli. W każdym razie wyjazdy wspominam bardzo miło, działo się na nich tyle, że czasami braknie wieczoru na wspominki.

Jak wiadomo ustawa hazardowa zatrzymała troszkę ten rozpędzony pokerowy pociąg, lecz nie na długo. Turnieje w Polsce nie mogą zostać zorganizowane legalnie, więc szefostwo Unibetu postanowiło przenieść cykl poza granice naszego państwa. I znów propozycja prowadzenia bloga, na którą szybko przystałem. Turniejów będzie mniej niż w poprzedniej edycji, ale za to miejsca w których się odbędą są ciekawsze. Pierwszy USOP mamy już za sobą. Praga ugościła nas w ładnym i przestronnym kasynie. Turniej odbył się bez żadnych komplikacji, gracze i organizatorzy byli bardzo zadowoleni. Relację prowadzoną przeze mnie oraz Macieja Słowińskiego mogliście śledzić w zakładce blog na stronie USOP-a. Zachęcam Was abyście grali satelitki do tych eventów, bo zarówno podczas samego turnieju jak i po nim jest naprawdę fajna atmosfera :-).

Kontrowersyjny nickname

Jak pewnie wielu z was wie, nickname którego używam podczas pokerowych zmagań jest nietuzinkowy, ale za to ładnie brzmiący - prawiczek. Jak powstał? To bardzo proste. Zakładając konto pokerowe oprócz loginu musiałem wpisać jeszcze swoją nazwę ekranową, która będzie widoczna dla każdego gracza. Wybrałem akurat taki nickname, który pasował do mnie w tamtej chwili w 100%. Było to wieki temu i jak każdy mężczyzna byłem kiedyś prawiczkiem. Nick zapadł w pamięci wielu graczy, a później nie było już sensu go zmieniać, więc został do dzisiaj.

Muzycznie

Pisząc dla was pierwszy odcinek mojego internetowego pamiętnika raczyłem się dziwnym gatunkiem muzycznym. Muzyka bardzo wpadająca w ucho. Chciałbym się z wami podzielić tą melodią. Mam nadzieję, że się Wam spodoba.