Flop jest jednym z ważniejszych momentów pokerowej rozgrywki. Krupier wykłada trzy karty na raz, czyli większość z tych, które są do wyłożenia. Nasza ręką albo się poprawi, złapie jakiś kontakt z flopem, albo nie. Musimy w tym momencie podjąć najważniejszą decyzję dotyczącą dalszej rozgrywki. Grać czy nie grać, a jeśli grać, to jak? Nie będę się wdawał w opisywanie "co zrobić, gdy", "jak rozegrać asy" i tym podobne, bo nie ma to po prostu większego sensu. Wszystko trzeba dostosować do konkretnego stołu, ilości graczy, statystyk, aktualnej formy i samopoczucia. Ja postaram się nauczyć Was jak myśleć w tym momencie. Na flopie mamy pięć możliwości: zagranie dla wartości, zagranie dla informacji, dobieranie, blefowanie oraz spasowanie. Postaram się dokładnie opisać wyżej wymienione sytuacje w tym dwuczęściowym artykule. Niektórzy z Was powiedzą, że na flopie są setki innych zagrań. Wymienią continuation bet, semiblef, probet, slowplaying i wiele, wiele innych. Jednak, jak za chwilę przeczytacie każde z tych zagrań będzie się zawierać w pięciu wyżej wymienionych. Continuation bet, to po prostu blefowanie, semiblef to nic innego jak dobieranie, probet jest grą dla informacji, a slowplaying to gra dla wartości. I tak dalej. Zapoznajmy się bliżej z pięcioma możliwościami. W pierwszej części artykułu omówię zagranie dla wartości, zagranie dla informacji oraz najprostsze zagranie – pasowanie.

1. Zagranie dla wartości

Sytuacja, gdy flop nam ewidentnie sprzyja. Mamy rękę, którą uważamy za najlepszą na stole. Teraz tylko musimy wykorzystać ją najlepiej jak się da, czyli zagrać tak, aby rywale, którzy drawują popełnili błąd, a Ci, co mają średni układ zapłacili nam jak najwięcej. Jest to istotny moment rozdania. Często bojąc się zagrać pozwalamy przeciwnikowi dobierać za darmo lub doprowadzamy do darmowego showdownu z lepszą ręką. To także błędy, nie mniej ważne niż błędne sprawdzenie czyjegoś zagrania.

Ocena ręki

Bardzo ważny, jeśli nie najważniejszy, moment zagrania dla wartości, to ocena własnej ręki. Jeśli błędnie uznamy ją za najlepszą, to stracimy dużo pieniędzy, jeśli błędnie uznamy naszą rękę za najgorszą, to stracimy także, ale mniej. Jak poprawnie ocenić rękę? Trzeba sobie odpowiedzieć na parę pytań. Po pierwsze - licytacja. Jak przebiegała dotychczas i kto był agresorem przed flopem? Po drugie - rywale obecni w puli. Ilu ich jest i jacy są? Czy potrafimy ocenić ich na konkretny zakres rąk (uwaga! tej czynności najlepiej dokonać zanim krupier wyłoży flopa, bo gracze mają tendencje do sugerowania się kartami leżącymi na flopie)? Zastanawiamy się, z czym dany przeciwnik zagrałby tak, a z czym kompletnie inaczej? Po trzecie - board (dopiero teraz), czy pasuje do przeciwników i licytacji, czy jest kompletnie sprzeczny? Po czwarte - naszą ręka. Jak się zintegrowała z flopem? Czy trafiliśmy mega monstera i tylko katastrofa mogłaby nas odciąć od wygrania puli (czyli karety, fule, kolory z asem), czy może mamy bardzo mocną rękę, ale nie nutsa (jak na przykład sety, strity, dwie pary, niskie kolory)? A może trafiliśmy średnią rękę, która powinna być najlepsza, jeśli nie stało się coś dziwnego (over parę, top parę)? Ostatnia możliwość, to ręka niskiej klasy, którą z jakiegoś powodu uważamy za najlepszą (czyli niższe pary, lub w niektórych przypadkach wysoki) as.

Jak grać dla wartości?

Są cztery sposoby. Dwa mając pozycję oraz dwa, gdy jej nie posiadamy. Odpowiednio check/ raise dla wartości, bet dla wartości, raise dla wartości oraz call dla wartości. Check/raise oraz call są popularnie nazywane slowplayowaniem. Bardzo ważnym problemem jest decyzja, które z nich wybrać.

Powszechnie znaną zasadą jest, że agresor preflop powinien przejąć inicjatywę po flopie. Jeśli to my podbijaliśmy jako ostatni przed flopem i nie mamy pozycji, zagrajmy mimo wszystko. Przeciwnikom często trudno będzie nas postawić na dobrą rękę, bo tak samo zagramy stosując zwykły continuation bet (opisany przy blefowaniu). Za to niespodziewane przeczekanie puli może wzbudzić podejrzenia. Skoro wszyscy się spodziewają, że zagramy, to zróbmy to. Cześć pul na pewno wygramy bez akcji, ale zdarzy się, że ktoś nam stawi opór, a wtedy z łatwością wygramy jego cały stack. I na odwrót - jeśli przed flopem to któryś z naszych rywali był agresorem, a my nie mamy pozycji to poczekajmy na jego zagranie. Większość graczy zabetuje i wygramy wtedy więcej.

Kiedy slowplayować?

Zasada głosi, że nigdy oraz, że "slowplay, you pay". Nie można się z tym do końca zgodzić. Są takie momenty w grze gdzie aż się prosi o pułapkę. Musimy się tylko trzymać dwóch istotnych zasad. Po pierwsze zastanówmy się czy jest jakaś karta, która jeśli spadnie na turn zastopuje nam akcje i da szansę rywalowi na lepszą rękę (na przykład seta nie możemy slowplayować na boardzie , ale za to flop w postaci jest do tego idealny). Czym silniejszą mamy rękę, tym bardziej powinniśmy się skłaniać ku pułapce. Jest to spowodowane tym, że mając bardzo dobrą rękę zostawiamy przeciwnikom mniejsze szanse na sensowną rękę. Innymi słowy - trzeba dać im jakieś szanse złapania kontaktu z boardem, aby byli chętni włożyć jeszcze coś do puli. Na przykład mając 88 na flopie 228, musimy przeczekać, bo w talii zostały zaledwie dwie dwójki i jedna ósemka. Jeśli na turn spadnie na przykład as to mamy dużo większe szansę na jakąś akcję. Druga sprawa to informacje o przeciwnikach. Im bardziej agresywni, tym chętniej powinniśmy oddawać im inicjatywę. Bądźmy jednak przygotowani, że mogą semiblefować i przebijajmy ich przy pierwszej nadarzającej się okazji.

Zwróćmy też uwagę na wielkość stacków. Wbrew pozorom czym są one większe tym mniej się opłaca slowplayować. Dlaczego? Ponieważ jeśli rywal nic nie ma to rzadko wygramy cały jego stack, a gdy ma dobrą rękę to jeśli szybciej zaczniemy budować dużą pulę wtedy więcej wygramy. Rywali, którzy mają ponad 150 big blindów w stacku polecam slowplayować tylko w wyjątkowych sytuacjach (jak KK na flopie KK2).

Starajmy się, aby nasze podbicia dla wartości wtapiały się w inne rodzaje zagrań (dla informacji, blefowanie oraz dobieranie). Nie możemy dopuścić, by mając dobrą rękę zawsze grać mocniej niż mając słabą rękę. Czyli jeśli podbijaliśmy przed flopem i trafiliśmy dobrą rękę to zagrajmy tak samo jak byśmy zagrali nic nie trafiając. Gdy gramy check/raise dla wartości to trzymajmy się wielkości blefu check/raise. Czasem zamiast czekać slowplayując zagrajmy za 1/3 puli, tak samo jak gramy dla informacji. Pamiętajmy, że czym wyższe stawki, tym lepiej jesteśmy obserwowani, szczególnie w grze na żywo.

2. Zagranie dla informacji

Sytuacja, gdy właściwie nie wiemy gdzie jesteśmy i jaka jest prawdziwa siła naszej ręki. Jest spora szansa, że mamy najlepszą rękę i nie blefujemy, ale też całkiem możliwe, że rywale nas biją. Jest to bardzo często spotykana sytuacja i najważniejsze, czego musimy się nauczyć w takiej sytuacji to zebranie informacji jak najtaniej. Na flopie mamy właściwie tylko dwie możliwości zagrania dla informacji - bet lub raise (check/raise w tym wypadku bardziej podchodzi pod blef). Pierwszy sposób jest oczywiście tańszy, ale aby go wykonać musimy być bez pozycji albo rywale muszą przeczekać. W tym drugim wypadku zawsze zastanówmy się czy nie mamy ręki, która chętnie weźmie darmową kartę.

Klasyczny przykład zagrania dla informacji to odpowiedź na continuation bet rywala. Prześledźmy następujące rozdanie: mamy na środkowej pozycji, do nas same foldy, podbijamy 3 big blindy, small blind nas raisuje do 10 big blindów, my tylko sprawdzamy ze względu na głębokie stacki. Zostajemy w dwie osoby, spada flop i rywal gra za połowę puli. Nie mamy możliwości (jeśli nie mamy jakiś dziwnych readów) dowiedzieć czy coś trafił. Może ma monstera, jakąś parę, waleta, mocnego asa czy coś innego. Innymi słowy musimy sprawdzić, czy ma lepszą czy gorszą kartę od nas. Możemy w tym momencie wykonać zagranie dla informacji i go przebić. Jeśli napotkamy ponowne przebicie to powinniśmy się wycofać z puli, bo rywal jasno nam daje do zrozumienia, że ma lepiej. Jeśli spasuje to wygramy pulę, a jeśli tylko sprawdzi to sytuację ocenimy na turnie. Dużym plusem zagrania dla informacji są jednoczesne mylne sygnały wysyłane o naszej ręce. Aby zagrać w ten sposób teoretycznie potrzebujemy silnej ręki. W wyżej wymienionej sytuacji ciężko będzie komukolwiek postawić nas na parę siódemek.

Drugim najbardziej znanym zagraniem dla informacji jest probet. Jest to zagranie pomiędzy 1/3 a 1/2 wartości puli. Zagranie takie dostarcza informacji o ręce przeciwnika. Jego przebicie będzie oznaczało dużą siłę, sprawdzenie "jakiś" kontakt z flopem. Dodatkowym atutem probetu jest możliwość, że rywale spasują. Czasem mniejsza, czasem większa, ale daje drugą drogę zwycięstwa w rozdaniu – tanim kosztem. Często w internecie gracze, którzy miną się z flopem, a grają dużo stołów, automatycznie zaznaczają opcję check/fold i wtedy spasują nawet do niskiego zagrania.

Zagrywając dla informacji musimy pamiętać, aby wierzyć w informacje dane nam przez przeciwnika w odpowiedzi na nasz bet. Jeśli gramy raise dla informacji, a rywal mimo to stawia nas przed kolejnym przebiciem to uwierzmy w to, że ma lepszą rękę. Oczywiście czasem zdarzy się, że ktoś nas będzie blefował, ale potrzeba do takiego zagrania naprawdę stalowych nerwów.

Zanim zagramy dla informacji to zastanówmy się także, czy nie posiadamy jeszcze odpowiednich danych. Często rywale dają nam do zrozumienia już wcześniej, że mają lepszą rękę, a my naszą "grą dla informacji" dodajemy im pieniądze/żetony do puli.

3. Pasowanie

Sytuacja, gdy sądzimy, że mamy słabszą rękę od przeciwnika, nie mamy możliwości dobierania (lub nie chcemy dobierać) i uznajemy już rozdanie za przegrane. Strategia jest w tym wypadku niezwykle prosta. Staramy się przeczekać rękę do końca, a jeśli któryś z rywali zagra, odpuszczamy i wyrzucamy karty.

Jeśli przed nami jeszcze nikt nie podbił możemy odegrać jakiś teatrzyk dając sobie szansę na więcej darmowych kart i zmianę decyzji w przyszłości. Sięgnijmy po żetony, długo się zastanawiajmy, zapytajmy kogoś ile mu zostało w stacku, a na końcu niechętnie wystukajmy check. W internecie jest to trudniejsze, ale również możliwe, na przykład poprzez wzięcie czasu.

Ważną sprawą jest także poprawna ocena swojej ręki. Dwa razy się zastanówmy czy mamy gorszą rękę. Wiadomo, są sytuacje oczywiste, dostaliśmy 5h6h na big blindzie, był jeden raise z UTG, trzech limperów oraz my. Flop AcQcKs pozbawia nas szans na wygraną. Jednak wiele sytuacji trzeba dobrze przemyśleć. Nie raz się zdarzyło, że będąc pewnym przegranej, wygrałem dzięki przeczekaniu rozdania przez rywala.

W części drugiej przyjrzymy się dokładniej dobieraniu oraz blefowaniu, czyli dwóm najtrudniejszym sytuacjom na flopie.