Poker jest grą opartą na dwóch naukach – matematyce i psychologii. Prawdopodobieństwo, statystyka, wybieranie najbardziej optymalnego zagrania w zależności od pozycji, stacków czy flopa są tematami bardzo wielu tekstów pokerowych. Matematyczna strona gry jest praktycznie niezmienna, w końcu prawdopodobieństwa i oddsy dla danych układów są zawsze takie same.

Druga strona medalu czyli psychologia pokera jest tematem mocno deprecjonowanym. Emocje to nie arytmetyka, nie da się ich w oczywisty sposób wyliczyć. Ponadto są sprawą dość intymną. Kto z nas lubi się przyznawać, że dał się ponieść zdenerwowaniu, zachłanności lub złości? Przecież to jawne przyznanie do błędu, czyli do porażki!

To powoduje, że unikamy tematu, zrzucamy odpowiedzialność na pecha, doszukujemy się bad beatów albo złych zagrań u przeciwników. Skoro sami unikamy tematu a psychologowie wolą doszukiwać się w pokerze hazardu to mało kto pozostaje do pisania.

Tu właśnie postaram się przyjść wam z pomocą :-) Z wykształcenia nie jestem psychologiem. Mimo to, jestem zawziętym samoukiem a praktykę zdobywałem w turniejach karcianych oraz sportach uprawianych przez lata. Matematyczny szkielet pokera i wykorzystanie jego znajomości w odpowiednich zagraniach pozostawiam specjalistom. Osobiście fascynuje mnie mentalna części gry i tę chciałbym bardziej przybliżyć. Jest tego sporo: tilt, motywacja, samorozwój, dostosowanie własnej psychiki do stylu gry, trashtalking ale również takie tematy jak pokerowe tellsy i mowa ciała.

Przy odpowiednim opanowaniu i odpowiedzialności poker jest grą umiejętności. Często jednak nasze zagrania są dyktowane przez jakieś wewnętrzne potrzeby. Wystarczy chwila słabości i dajemy all ina ze średnią ręką, tylko dlatego, że betujący przeciwnik nas zdenerwował a górę wzięły emocje. Za to brak opanowania może sprowadzić nas na dno finansowe masakrując bankrolla. Gdy rozum śpi budzą się upiory, a te mogą nas bardzo drogo kosztować.

Tylko boty i socjopaci tacy jak serialowy Dexter są pozbawieni uczuć. Strzelam, że statystyczny czytelnik tego tekstu nie jest żadnym z powyższych. Jednak świadomość pewnych schematów, potrzeb i własnych zachowań może nam pomóc w uniknięciu hazardu.

Dla odmiany znajomość zachowań innych graczy oraz wpływanie na nich pozwala nam uzyskać większą skuteczność. W sporcie poziom mistrzowski osiągają ludzie o silnej psychice, którzy ciągle nad sobą pracują. Potrafią ukierunkować i wykorzystać emocje do osiągnięcia sukcesu.

Jeśli odejmiemy liczenie to poker jest tylko i wyłącznie grą psychiki. Zmagamy się ze słabościami i pragnieniami; podnieceniem, złością, pokorą, frustracją, brakiem cierpliwości… Gramy głównie ze sobą. W kolejnych artykułach przyjrzę się dokładniej powyższym aspektom psychologii pokera aby lepiej ukazać ogrom tego tematu.