Urodzony 15 stycznia 1969 roku Huck Seed dorastał w Montanie. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia na California Institute of Technology, które miały mu dać tytuł inżyniera. Z uwagi na swój wzrost (ma 201 cm) grał też w uniwersyteckiej drużynie koszykówki. W 1989 roku postanowił zrobić sobie przerwę w nauce, która to przerwa ciągnie się do dziś :-). Jego skłonność do hazardu oraz matematyczne zacięcie popchnęły go w stronę pokera, który szybko stał się dla niego całym życiem.

Decyzję o poświęceniu się pokerowi na cały etat podjął w 1990 roku. W tym samym roku zaliczył debiut na World Series of Poker, dwukrotnie zajmując czwarte miejsca: najpierw w evencie $1.500 7 Card Stud Hi/Lo, następnie w $1.500 Limit Omaha. Nagrody niewiele przekroczyły raptem $16.000, ale tak czy inaczej początek kariery można uznać za bardzo obiecujący. I w kolejnych latach Huck raz po raz udowadniał, że dobrze zrobił wybierając taką ścieżkę w życiu.

W 1991 roku zajął drugie miejsce w turnieju $5.000 No Limit Hold’em w Las Vegas, za co otrzymał wygraną w wysokości $118.750. W 1992 roku z czterech turniejów, w jakich wziął udział podczas WSOP, najgorsze miejsce które zdobył to… 10. Do tego o mały włos nie zdobył swojej pierwszej bransoletki w evencie $5.000 Deuce to Seven Draw, gdzie lepszy od niego okazał się jedynie Mickey Appleman.

WSOP 1994 rok rozpoczął się również od drugiego miejsca. Jednak już kilka dni później Seed zdobył swoją pierwszą bransoletkę, zwyciężając w turnieju $2.500 Pot Limit Omaha! Rok 1995 był już zdecydowanie mniej udany – 18 miejsce w turnieju $2.500 Limit Hold’em oraz bardzo odległe, 265 w Main Evencie. Musiało to chyba mocno podrażnić naszego bohatera, gdyż rok później odbił to sobie z bardzo dużą nawiązką. W Main Evencie 1996 zajął 1 miejsce i otrzymał okrągły milion dolarów! W decydującym rozdaniu kiedy w grze pozostali już tylko on i Bruce Van Horn ten drugi podbił z Kc 8c, a Seed sprawdził z 8d 9d. Flop 9h 8h 4c okazał się dla naszego bohatera bardzo łaskawy. Huck podbił, Van Horn przebił, na co Huck przesunął wszystkie swoje żetony na środek stołu. Van Horn sprawdził i o ile turn w postaci Ac dał mu dodatkowe outy do koloru, to jednak nic nie znaczący river dał wygraną Seedowi. Druga bransoletka, tytuł mistrza świata i ogromny zastrzyk finansowy – był to jak do tej pory chyba najjaśniejszy punkt w pokerowej karierze Hucka Seeda.

Na kolejną bransoletkę musiał poczekać do 2000 roku, kiedy to zwyciężył w evencie $1.500 Razz. Ta sama gra przyniosła mu kolejną, czwartą i ostatnią bransoletkę w 2003 roku. Od tamtej pory najlepszymi wynikami może pochwalić się z tego roku, kiedy to dwukrotnie zajął 5 miejsce: w $10.000 World Championship Mixed Event oraz $50.000 H.O.R.S.E. W tym samym, 2009 roku, zwyciężył również w turnieju NBC National Heads-Up Championship, za co zainkasował $500.000. W finale pokonał Vanessę Rousso, wcześniej eliminując m.in. Sama Farhę, Gusa Hansena i Davida Oppenheima. Jego stosunek zwycięstw do porażek we wszystkich turniejach z tego cyklu wynosi 18-4, a dodatkowo Huck jest jedynym zawodnikiem, któremu udało się ukończyć wszystkie edycje turnieju na miejscach płatnych! Poniżej macie zabawny przykład gry w półfinale z Farhą:

Huckleberry ma podpisaną umowę sponsorską z Full Tilt Poker i właśnie na wirtualnych stołach tego poker roomu można spotkać go grającego na wysokie stawki. W telewizji można było go zobaczyć na kanale Fox Sports w „Poker Superstars Invitational”, zaliczył również kilka wizyt w „Poker After Dark” na NBC.

Seed jest znany z tego, że przy pokerowym stole to jego gra mówi za niego. Jest cichym i spokojnym zawodnikiem, nawet w pewnym stopniu nieśmiałym, co trochę kłóci się z jego wielką posturą. I właśnie przy takim spokojnym wizerunku robią spore wrażenie (a może bardziej budzą zdziwienie) zakłady które robi z kolegami od kart. Szerokim echem odbił się zakład z Philem Hellmuthem o $50.000, że Seedowi uda się spędzić 18h stojąc w oceanie z wodą do ramion. Wytrzymał 3h, ale sam Huck mówi, że coś takiego nie miało miejsca. Kiedyś też założył się, że nie zgoli brody przez okrągły rok, jednak po kilku miesiącach zmarł jego krewny i by uszanować jego pamięć zgolił brodę na jego pogrzeb. Sukcesem za to zakończył zakład o salto do tyłu, które udało mu się zrobić. Przykłady można mnożyć, jednak nie szykujcie się na podobne szaleństwo przy pokerowym stole – Seed do każdego rozdania podchodzi z najwyższą uwagą i powagą i sądząc po wynikach, jakie dzięki temu osiągał raczej nie zamierza w tym nic zmieniać.